Konstrukcja szachulcowa – mur pruski

Wpis w kategorii Bez kategorii, Budownictwo

Tradycyjny mur pruski jest ustrojem szkieletowym, w którym konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany – na start z drewna dębowego, później też z drewna iglastego. Przestrzeń między detalami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź też cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą.
W strefie poza detalami nośnymi są sytuowane otwory drzwiowe i okienne. Głównymi elementami szkieletu nośnego są belki poziome – podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe – słupy. Dla przejęcia sił poziomych są konieczne skratowania, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.

Wizualny fenotyp konstrukcji szachulcowej stanowi siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych oraz z elementów przekątnych.
Wystające głowice belek , a oprócz tego ręcznie wykonywane detale złączy (czopy, wręby, złącza na nakładkę) są w różnych regionach w różny sposób obrabiane i ozdabiane. Do powszechnych zastosowań konstrukcji szachulcowej zalicza się budynki jedno- albo wielokondygnacyjne, w których każda kondygnacja stanowi sama w sobie zamkniętą całość. Układ elementów w rzucie jest ściśle dany; przekroje belek nośnych posiadają kształt kwadratu.

Nowe budynki w konstrukcji szachulcowej są dzisiaj wznoszone jedynie sporadycznie. Znajomość problematyki dotyczącej ich konstrukcji ma znaczenie przede wszystkim w konserwacji zabytków , a dodatkowo w pracach modernizacyjnych.